زنانهنویسی

عاشقانهای نوشته بودم. فرستادمش برای یکی از اهالی قلم که روی عاشقانهها کار میکنند و با موسیقی درهم میآمیزدشان. پیامی برایم فرستادند. بعد از آن که از نوشتهام تعریف کرده بودند و تشکر، گفته بودند که نوشته بسیار زنانه است. حس زنانۀ نوشته با صدای مردانۀ ایشان در نمیگیرد.
از وقتی پیام را خواندهام ذهنم درگیر است که یک عاشقانۀ مردانه چه ویژگیهایی دارد؟ قلم باید چگونه بچرخد که عاشقانهای مردانه روی کاغذ جان بگیرد؟ گویی ذهنِ من نمیتواند جامۀ زنانه را از خود به در کند و عاشقانهای مردانه خلق کند. گویی من جور دیگری جز آنچه که الان هستم بلد نیستم ببینم، حس کنم و عاشقانهای را قلم بزنم. حالا این درگیری را برای من چه سود؟ هیچ! فقط بازیِ جالبی است خوانندههای قلمت را از معشوقهایی که از عاشقانهای زنانه حظ میبرند به عاشقانِ همزادپندار تبدیل کنی.

پینوشت: احلام مستغانمی توانسته رمانی عاشقانه اما مردانه را خلق کند. رمانی که جایزههایی از آنِ خود کرده؛ «خاطرات تن».