داستان یک خط

زیاد پیش آمده که گفته باشند خطم بامزه، خاص، زیبا، ... است. یا مثلا سر کلاسها،دخترها خواسته باشند خطم را بهشان یاد بدهم. یا جاهایی، کسانی خواسته باشند برایشان چیزهاییرا قلمی کنم. نمیتوانم منکر این باشم که قسمتی از این خط خودساخته بوده و همراه با ذوقیهنری. اما مثل هر هنر دیگری از چیزهایی تاثیر گرفته(میتوانید با این نظر من مخالفباشید)؛ خط دختر عمو و حکمتی.

اواخر ابتدایی و اوایل راهنمایی بود که خط دختر عمو به نگاهم خوش آمد. خط من جز در کشیده بودن حروف شباهتی با خط دختر عمو ندارد. خط او چیزیشبیه B Tabassom ِ وورد استاما کشیدۀ کشیده. بلند. گوشههای تیز و خطوط صاف در خط او بر عکس خط من جاییندارد. کشیدگی خطم است که فقط از او به ارث رسیده.

حکمتی از نهجالبلاغه آن چیزِ دیگر بود که در خط من تاثیر گذاشت و سعی کردم درنوشتن رعایتش کنم. آن هم در همان دوران راهنمایی. حکمت 307:

و قال علیهالسلام لکاتبه عبیدالله بن أَبی رافع: أَلِقْ دَوَاتَکَ، وَأَطِلْ جِلْفَةَقَلَمِکَ ، وَفَرِّجْ بَیْنَ السُّطُورِ، وقَرْمِطْ بَیْنَ الْحُرُوفِ، فَإِنَّذلِکَ أَجْدَرُ بِصَباحَةِ الْخَطِّ.

و به کاتب خودعبیدالله بن ابى رافع فرمود: (رنگ) دواتترا(از گرد و غبار و چرکی) اصلاح کن، وزبانۀ قلمت را دراز گردان(تا مرکب در آن روان و درست روی کاغد آید) و بین سطرها گشادگیر، و حرفها را نزدیک هم بنویس که این روش زیبایی خط را بسیار شایسته و سزاوار سازد.

پینوشت: فکر نمیکنم بینیازی از دستخط و خوشخطی بدیهی باشد. حداقل همین تکنولوژیای که آن را ابزاری در جهت منسوخ شدن دستخط مطرح میکنند، چیزی به اسم E Ink را پیشکش کرده در جهت بیشترین شباهت به کاغذ برای خواندن و به کار بردن دستخطهای فردی. خوشحالی دارد.