از قم تا نجف

مدتها پیش که بحث استقلال قم پیش آمده بود و ماجرا به تمسخر گرفته شد، محسن حسام مظاهری تحلیل جالبی بر این ماجرا نوشت. کلیتش را یادم است. از استقلال قم دفاع کرده بود به این علت که این تصمیم باعث میشود قم از نظر اقتصادی و مالی هم مستقل شود و به حکومت وابسته نشود. و چه بسا نبود این وابستگی برخی تصمیمها و سیاستهای اهل دین را آزادانهتر کند. البته بماند کسی که حتی به خاطر وابستگی اقتصادی برای حیات خود دین بخواهد آزادانه حکم نکند و سخن نگوید به نظر من اهل دین نیست. به هر حال آن استدلال در گوشه ذهنم مانده بود.

دیشب خبری را خواندم. فردی به علت اهانت به آیت الله سیستانی به دو سال حبس محکوم میشود. دفتر ایشان پس از اطلاع از این حکم در نامهای ضمن مخالفت با حبس آن فرد خواهان لغو محکومیت میشود. به یاد استدلال محسن حسام مظاهری افتادم. به تفاوتها از قم تا نجف.

پینوشت: راستی اگر بیخیال دوری که برای ویژگیهای مرجع تقلید مشخص شده شویم(همان کسانی که قرار است تایید شوند باید تاییدشان کنیم که ویژگیهای تایید را نسبت بهشان جستجو کنیم)، از شروط مرجع تقلید این است که: «عادل باشد»، «از مجتهدان دیگر اعلم باشد. یعنی در فهمیدن حکم خدا از تمام مجتهدین زمان خود استادتر باشد.» و... . البته که مسئله تقلید، مسئلهای عقلی است. فتأمل.