بازیِ نسیم و نور و چنار

بالاخره بعد از روزهایی تلخ و سخت و سنگین دو شب پیش حرف زدم و گریه کردم. تمام این روزها گیج بودم. مضطرب بودم. غمگین بودم. درمانده بودم. رویدادهای متفاوت به سرعت از پی هم آمدند، زخمی زدند و من ماتزده فقط به تماشای زخمهایم نشسته بودم. حتی درد و سوزش زخم هم تکانم نمیداد. من فقط میدیدم. نحیف شدنم را، دردم را، تمام شدنم را فقط میدیدم و فرو میریختم. فرو ریختم و جان بلند شدن و جمع کردن این روان آوار را هم ندارم. من روی ده سال از جوانیام قمار کرده بودم و این روزها بازنده بودن فقط یکی ...

ادامه مطلب